بدترین تاثیری که کمبود وقت برای وکیل دارد نپرداختن به ورزش است

بدترین تاثیری که کمبود وقت برای وکیل دارد نپرداختن به ورزش است

وکیل حرفه ای در ابتدای برنامه روزانه خود، پيش از سپيده صبح به ورزش كردن به طور جدي می پردازد . هميشه به دوستان و همكاران جوانم توصيه كرده ام و مي كنم كه ورزش را نه يك تفنّن بلكه قسمتي جدي از كار تلقي كنند و اگر امكان و توانش را دارند حتي به ورزش هاي رزمي نيز بپردازند . بدترين اثر كمبود وقت نپرداختن وكيل به ورزش است . ورزش جدي و حتي سنگين از آغاز تا پايان عمر بايد جزء برنامه روزانه وكيل باشد . نپرداختن به آن مشكلات بدني و رواني و عصبي روزافزون را در پي خواهد داشت (كه در وكلا زياد مي بينيم) . آثار ديگر اين كمبود وقت را در تغذيه شتاب زده و ناسالم ، افسردگي ها و اضطراب هاي ناشي از انباشتگي كارهاي عقب مانده ، اختلالات عروقي و قلبي و بالاخره بي اعتنايي به پيش گيري و درمان و علامات مربوط به احتمال بيماري ، مي توان ديد . اين اشكالات هم بر بازده كاري وكيل تأثير منفي دارد . اين تذكر را لازم مي دانيم كه هر چند آمار دقيقي در دست نداريم اما بر مبناي ديده ها و شنيده ها مي توانيم ادعا كنيم ميزان بيماري هاي عصبي و قلبي و عروقي در ميان وكلاي دادگستري به طور نسبي از ساير مشاغل بيشتر است . البته اين ادعا در مورد وكلاي آمريكا مستند به آمار است و اگر شرايط كاري آن ها را با وكلاي ايران مقايسه كنيم ناچار به اين نتيجه خواهيم رسيد كه به قياس اولويت بايد وكلاي ما در وضعي بدتر و خطرناك تر از همكاران آمريكايي خود قرار داشته بشند . تعداد وكلايي كه در دادگاه ها يا دفتر خود سكته كرده و مرده اند كم نيست .