اين كه خود را از نظر علمي و فني – يا از هر جهت ديگر – از همه همكاران بهتر و بالاتر بدانيم ( حتي در حد مگالومانيا يا جنون خود بزرگ بيني ) يك مطلب است اما اين كه اين احساس ما نسبت به خودمان باعث شود ديگران را تخريب كنيم چيز كاملاً متفاوتي است . اولي يك كسالت فردي و شخصي است كه شايد سعي در از قوّه به فعل در آوردنش ، تا حدي ، سازنده و مثبت باشد . اما دومي بي ترديد به كل حرفه و صنف آسيب مي رساند . به عبارت روشن تر وقتي ما به همكاري حسد مي ورزيم و به اين علت در تخريب او مي كوشيم ، در نهايت امر هم خود و هم صنفمان را خراب مي كنيم و به هر دو آسيب مي رسانيم.


